Zouden alle kleine tekenen van hoop ‘buiten’ nog wel bestaan als niet ‘binnen’ die diepe hoop gloeide, zonder welke men niet waardig en zinvol kan leven, en zonder welke men nòg minder telkens weer aan de ‘uitzichtloze onderneming’ kan beginnen, waarmee alle goede dingen gewoonlijk een aanvang nemen?”

Aan het woord is Vaclav Havel, en die kon het weten. Hij streed in het voormalige Oostblok jarenlang een bijkans zinloze strijd. En toch was het voor hem de enige weg. In het boek De Weg van de Hoop wordt “hoop een bijzonder krachtige betekenis toegekend die in die hoedanigheid alleen nog maar van toepassing is op zaken die de Ziel betreffen”. Hopen op de Postcodejackpot is dus ver af van de betekenis die Havel er aan geeft.
“Deze bovenzinnelijke vorm van hoop weet ons ondanks alles overeind te houden en tot goede daden aan te zetten.(…) Het is deze hoop die ons de kracht geeft te leven en het steeds opnieuw te proberen, ook al zijn de uiterlijke omstandigheden nog zo uitzichtloos”.

Denkend aan o.a. Oekraíne en Gaza is er dus hoop, al ben ik bang dat die hoop voor velen van ver moet komen. Maar hoe ongunstiger de situatie, waarin onze hoop overeind blijft, zegt Havel, des te intenser is de hoop. Dat verklaart ook waarom hoop zoveel kracht in zich heeft. Het doet iets met je, het zet je in beweging.

Vandaar en hiermee wens ik de wereld en jullie allen een HOOPVOL 2024.

Diep van binnen weet ik dat zingen enorme kracht in zich herbergt. De wereld wordt er beter van. Het creëert verbinding tussen mensen. Het kan leed verzachten en in zich opnemen en de vreugde vieren. Daarmee hoop ik dit nieuwe jaar,op mijn vierkante meter van betekenis te kunnen zijn. Het zet mij in beweging om mensen bij elkaar te krijgen om dat aan den lijve te ervaren… tijdens dagworkshops, mantrazingavonden, knipkaartkoren en wat al niet meer. Zingen, alleen maar om het zingen. Niet om het resultaat maar omdat we het dan samen goed hebben.