Zingen in De Soete Moeder op Witte Donderdag. Dat roept bij mij de vraag op: zouden ze ook gezongen hebben, voor, tijdens of na het laatste avondmaal?
En waarom ook niet. Zingen opent, verenigt en verbindt. Bovendien lucht het enorm op. Het schept ruimte voor adem en geeft geluid aan wat er binnen in ons leeft. Even voluit zingen om de lente te omarmen, het oude af te schudden en het nieuwe te verwelkomen. Dat is tenslotte waar Pasen over gaat: opstaan na de stille winter, het leven inademen en vooruit met de geit.
Precies hetgeen we doen op de mantrazingavonden. Stil zijn, inademen… zingen … dan weer stil, om daarna weer te zingen.
Hartelijke groet
Wim Stokwielder
Vorige nieuwsbrieven
Jezelf genoeg zijn…, tevreden
Als ik dit schrijf ben ik al zo’n twee en een halve maand in Italië. Een plek ver genoeg buiten het dorp om alleen te kunnen zijn maar niet volledig afgelegen van de bewoonde wereld. Over de ervaring van hier zijn heb ik het afgelopen jaar al vaker geschreven. Nu ik...
Een randje hou je altijd…
Ik kom uit een ambachtsgezin. Mijn moeder is bakkersdochter en mijn vader, net als zijn vader, kleermaker, bontwerker toen dat nog mocht en handgemaakte lederen kleding toen dat nog kon voor een betaalbaar bedrag. Iedereen in het grote gezin waar ik uit kom is handig....
Nieuwe ronde, nieuwe kansen.
The wheel of the year is turning, And the Beltane fires are burning, So give your hand and take your brand, To kindle your own heart’s yearning. The wheel of the year is turning, het levenswiel draait eeuwig. Elk jaar opnieuw komt de natuur tot leven. Net als de...